Όλοι οι ειδικοί συμφωνούν ότι η καλή επικοινωνία αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό μιας υγιούς και ισορροπημένης σχέσης. Αρκετές φορές όμως οι γονείς, απορροφημένοι από τον ρόλο τους και τις πολλές υποχρεώσεις, ξεχνάνε τους εαυτούς τους αλλά και την σχέση τους. Αυτό συμβαίνει, ειδικά μετά τον ερχομό του πρώτου παιδιού, καθώς τα ζευγάρια δυσκολεύονται στην μετάβαση του ρόλου τους από σύντροφο σε γονιό, με αποτέλεσμα να επιτρέπουν το παιδί να γίνει το επίκεντρο της ζωής τους και να παραγκωνίζεται η συντροφική και σεξουαλική τους ζωή.
Ωστόσο, αυτή η στάση αποδεικνύεται προβληματική για όλο το οικογενειακό σύστημα. Οι ειδικοί επίσης υποστηρίζουν ότι ο γονέας μπορεί να είναι αποτελεσματικός, όταν, εκτός από τα παιδιά του, φροντίζει τον εαυτό του καθώς και τις σημαντικές σχέσεις στην ζωή του. Για να μπορεί να είναι επαρκής, χρειάζεται αποθέματα αγάπης, γονείς δεν πρέπει να χάνουν την αίσθηση της συνολικής εικόνας της ύπαρξης τους. ικανοποίησης, αναγνώρισης και πληρότητας. Επομένως τα ζευγάρια θα πρέπει να φροντίζουν τους εαυτούς τους καθώς και την συντροφική τους σχέση, να επιδεικνύουν δηλαδή την αρετή της ευρύτητας που είναι το αντίθετο της προσκόλλησης. Αυτό σημαίνει ότι οι σύντροφοι (ειδικά οι νέοι γονείς) πρέπει να θυμούνται, ότι, όπως οφείλουν να φροντίζουν το μωρό τους, άλλο τόσο πρέπει να δείχνουν γνήσιο ενδιαφέρον και φροντίδα και για τον σύντροφο τους, με ποικίλους τρόπους προσφέροντας μικρές υπηρεσίες, χειρονομίες καλή διάθεσης, δώρα, τρυφερές κουβέντες κ.α). Να θυμούνται ότι εκτός από τον γονεϊκό ρόλο, κουβαλούν ταυτόχρονα και τόσους άλλους ρόλους: του συντρόφου, του εραστή, της ερωμένης, του εργαζόμενου, του ερασιτέχνη δρομέα, του γιου, της κόρης κ.α. Ο ψυχίατρος Νίκος Σιδέρης τονίζει ότι η υπερβολική προσκόλληση στο παιδί μπορεί να βλάψει τόσο την σχέση με το παιδί, καθώς εμποδίζει την αυτονομία του, όσο και την συντροφική σχέση των γονέων, αν συνεχώς την παραμελούν.
Είναι λοιπόν βοηθητικό για το ζευγάρι να μην ξεχνά ότι προϋπήρχαν ως σύντροφοι, πριν αποκτήσουν παιδιά, και ότι θα συνεχίσουν να είναι ζευγάρι και όταν τα παιδιά μεγαλώσουν και φύγουν από το σπίτι.
Είναι άκρως βοηθητικό τα πολυάσχολα ζευγάρια να προγραμματίζουν τον χώρο και τον χρόνο που θα έχουν ελεύθερο για οικειότητα, ψυχική και σωματική σύνδεση, για προσωπικές στιγμές. Η φροντίδα του εαυτού τους και της σχέσης τους, μπορεί να γίνει, αν οι σύντροφοι επιδιώξουν να κάνουν με τους συντρόφους τους, δραστηριότητες που καλύπτουν τους επτά τομείς της αγάπης, όπως αναφέρει η Β. de Angelis, και που αφορούν: το σώμα, την ψυχαγωγία, την σεξουαλικότητα, την καλλιέργεια, τη νόηση, τα συναισθήματα και την πνευματικότητα. Είναι σημαντικό δηλαδή για τα ζευγάρια να προγραμματίζουν τον κοινό τους χρόνο, να κάνουν δραστηριότητες μαζί, να θεσπίζουν μικρά τελετουργικά, όπως π.χ. ένα κοινό χόμπι, τον καφέ του απογεύματος, τα ψώνια μαζί, έναν περίπατο, μικρές εκπλήξεις, διακοπές και ταξίδια. Όλες αυτές οι κοινές δράσεις, ευνοούν την επικοινωνία και την συναισθηματική σύνδεση, η οποία είναι προϋπόθεση και της ερωτικής σύνδεσης!
Με λίγα λόγια, ζευγάρια που επικοινωνούν θετικά μεταξύ τους και μοιράζονται ευχάριστες εμπειρίες και συναισθήματα, εύκολα συνδέονται και σωματικά μεταξύ τους. Αντίθετα με την άποψη ότι ο έρωτας δεν είναι ρομαντικός όταν γίνεται προγραμματισμένα, πολλοί ειδικοί ισχυρίζονται ότι οι ίδιοι οι σύντροφοι οφείλουν να δημιουργήσουν ευνοϊκές συνθήκες, ώστε να μπορεί να συμβεί και να διεκδικούν μέσα στην ημέρα τους και στην εβδομάδα τους, οι δυο γονείς, τον χωροχρόνο για προσωπικές στιγμές, σε μια προσπάθεια φροντίδας του εαυτού τους και της σχέσης τους!
Η ίδια συγγραφέας προτείνει στα ζευγάρια να θεσπίζουν ένα συμβολικό ραντεβού οικειότητας, σε τακτά χρονικά διαστήματα μέσα στον χρόνο! (όχι μόνο σε επετείους ή στην Ημέρα των Ερωτευμένων). Σε αυτό το ραντεβού, ενθαρρύνονται να εκφράζουν με διάφορους τρόπους την αγάπη τους, μέσα από το σωματικό άγγιγμα, τις αγκαλιές, τα φιλιά, πράξεις αγάπης, τα χάδια καθώς και τα επαινετικά λόγια. Είναι σημαντικό δηλαδή να αφιερώνουν έστω και 30 λεπτά χρόνου, κάθε μέρα, για να περάσουν ποιοτικό χρόνο μεταξύ τους, συζητώντας για τους εαυτούς τους, τις ανάγκες κι τις επιθυμίες τους, όχι για τα τετριμμένα της καθημερινότητας.
Η λύση της γιαγιάς ή ενός άλλου προσώπου εμπιστοσύνης που μπορεί να απασχολήσει τα παιδιά, ώστε το ζευγάρι να πραγματοποιήσει μια έξοδο έξω (μετά το πέρας της καραντίνας), να χαλαρώσει και να διασκεδάσει είναι ό,τι καλύτερο για την σχέση, για να εξασφαλίσουν αποκλειστικό χρόνο μόνοι τους, χωρίς τους περισπασμούς των παιδιών, της εργασίας ή της τεχνολογίας.
Μια άλλη καλή ιδέα, στο πλαίσιο της φροντίδας της σχέσης, είναι να δημιουργηθεί ένας χώρος στο σπίτι ως ησυχαστήριο για τον κάθε γονέα, για να μπορούν να κάνουν ένα διάλειμμα ή μια ταμπέλα που να δηλώνει ότι “τώρα δεν ενοχλούμε τους γονείς, είναι ο χρόνος τους και τον σεβόμαστε!”
Είναι ξεκάθαρο ότι εναπόκειται και στους δυο συντρόφους να βρουν τρόπους να διατηρούν την φλόγα της αγάπης και της εγγύτητας ως αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής τους! Οι σχέσεις καταστρέφονται όταν δεν υπάρχει θαυμασμός, εκτίμηση, αναγνώριση, ενσυναίσθηση και κυρίως σύνδεση. Η συναισθηματική επικοινωνία προσδίδει ποιότητα στη σχέση και αυτή με τη σειρά της δημιουργεί ευχάριστο οικογενειακό κλίμα.
Συνεπώς οι σύντροφοι που βιώνουν μια ικανοποιητική συναισθηματική και σεξουαλική σχέση, γίνονται πιο πλήρεις ως προσωπικότητες άρα και ως γονείς, δίνοντας στους εαυτούς τους, την δυνατότητα να αφιερωθούν παράλληλα και στον γονεϊκό τους ρόλο με αγάπη και αφοσίωση, δημιουργώντας μια υπέροχη, στοργική οικογενειακή ατμόσφαιρα!
Άλλωστε είναι γνωστό ότι ευτυχισμένοι γονείς μεγαλώνουν ευτυχισμένα παιδιά!
Βιβλιογραφικές Αναφορές: